Υπάρχει κάτι παράξενο με τον Σεπτέμβριο. Δεν αλλάζει μόνο η εποχή. Αλλάζει κάπως και ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε τη ζωή μας.

Μετά το καλοκαίρι, επιστρέφουμε στη δουλειά, στο σχολείο, στις υποχρεώσεις, στα προγράμματα, στην καθημερινότητά μας. Μαζί με αυτή την επιστροφή εμφανίζεται συχνά και μια άλλη σκέψη: «Από τον Σεπτέμβριο θα…» Οργανωθώ καλύτερα, θα αρχίσω γυμναστική, θα φροντίσω περισσότερο τον εαυτό μου, θα βάλω όρια, θα διαβάζω περισσότερο, θα αφήσω πίσω μου ό,τι με κουράζει.

Σαν να έχουμε, εκτός από την 1η Ιανουαρίου, μια δεύτερη ευκαιρία για μια νέα αρχή.

Ο Σεπτέμβριος είναι ένα φυσικό «ορόσημο». Μας βοηθά να χωρίσουμε νοητά τη ζωή μας σε περιόδους: πριν και μετά τις διακοπές, πριν και μετά την επιστροφή, πριν και μετά το καλοκαίρι. Κάθε τέτοιο ορόσημο μπορεί να μας κάνει να πάρουμε λίγη απόσταση από την καθημερινότητά μας και να αναρωτηθούμε: Πώς είμαι; Τι θέλω; Τι χρειάζομαι; Τι θα ήθελα να αλλάξει; Σαν να μας δίνει την αφορμή να κοιτάξουμε ξανά τη ζωή που ήδη έχουμε.
Να αναρωτηθούμε όχι μόνο τι θέλουμε να πετύχουμε, αλλά και πώς θέλουμε να νιώθουμε μέσα στην καθημερινότητά μας.

Γιατί μια νέα αρχή δεν χρειάζεται να σημαίνει μια νέα, «βελτιωμένη» εκδοχή του εαυτού μας. Μπορεί να σημαίνει κάτι πολύ πιο απλό: να επιστρέψουμε λίγο περισσότερο σε εμάς.