κουτί πρώτων βοηθειών

Η Brittany Long Olsen είναι σκιτσογράφος και κομικογράφος και τα τελευταία 10 χρόνια φτιάχνει αυτοβιογραφικά κόμικς. Το πρώτο της μυθιστόρημα “DENDON: One Year and One Half in Tokyo”, κέρδισε το βραβείο AML 2015 στην κατηγορία των κόμικς. Περισσότερα μπορείτε να βρείτε στο comicdiaries.com όπου δημοσιεύει ιστορίες από την καθημερινότητά της με τον σύζυγό της και τον σκύλο τους τον Jetpack.

Εδώ, μπορείτε να δείτε το κόμικ για την Washington Post όπου μας δείχνει τι περιέχει το κουτί πρώτων βοηθειών που έχει φτιάξει για τις μέρες που αισθάνεται πεσμένη ψυχολογικά. Πρόκειται για μικρά βήματα που έχετε διαβάσει και άλλες φορές από εδώ. Τα εργαλεία λοιπόν που χρησιμοποιεί είναι ο υποστηρικτικός τρόπος που μιλάει στον εαυτό της. Της υπενθυμίζει τις δυνατότητές της και πόσα έχει καταφέρει μέχρι τώρα. Θυμάται το υποστηρικτικό πλαίσιο που έχει και πόσο νοιάζονται για εκείνη. Το κουτί έχει ακόμα μια λίστα με δραστηριότητες που την καθησυχάζουν και την ηρεμούν και κάποια βιντεάκια που ξέρει πως θα την κάνουν να γελάσει.

Ένας απ’τους ασφαλέστερους και πιο γρήγορους τρόπους για να ξανακερδίσει κάποιος την ισορροπία του και την ευτυχία του είναι να κοιτάζει και να φροντίζει τον εαυτό του, τις ανάγκες του και τις δουλειές του. Tα μικρά βήματα -ο τρόπος που μιλάμε στον εαυτό μας, αυτά που διαβάζουμε, αυτά που ακούμε, οι άνθρωποι που συναναστρεφόμαστε- είναι που κάνουν τη διαφορά και αλλάζουν την καθημερινότητά μας προς το καλύτερο.

Μην ακούς τι λέει η Τασία

Η Αλεξάνδρα είναι στο τοπ 5 των πιο προσφιλών διαδικτυακών μου φίλων. Δυο πράγματα έχω ξεχωρίσει και εκτιμώ: τη φιλανθρωπική της δράση παράλληλα με την επαγγελματική της δραστηριότητα και τον τρόπο που τοποθετείται στα πράγματα. Με αυθεντικότητα, αξιοπρέπεια, χιούμορ. Θα το καταλάβετε και από βίντεο που μας μιλάει για τα όνειρα και τους στόχους. Περισσότερα μπορείτε να διαβάζετε στο blog της

τρόποι γείωσης

Η “γείωση” είναι μια λέξη που οι ψυχοθεραπευτές χρησιμοποιούμε πολύ συχνά. Με τη λέξη γείωση εννοούμε την επαναφορά του εαυτού μας σε επαφή με το σώμα μας και τις αισθήσεις μας στην παρούσα στιγμή, στο εδώ και τώρα, στην πραγματικότητα.

Όταν είμαστε “γειωμένοι” έχουμε τον έλεγχο του νοητικού και συναισθηματικού μας εαυτού και η διάθεσή μας δεν επηρεάζεται εύκολα από συμπεριφορές των άλλων. Η γείωση μας βοηθάει να επιστρέφουμε στον εαυτό μας όταν οι προκλήσεις και τα γεγονότα της ζωής μας αποσυντονιζουν και μας στρεσάρουν.

Οι πιο κλασικοί τρόποι γείωσης είναι οι ασκήσεις αναπνοής. Ένας άλλος τρόπος γείωσης είναι όταν ερχόμαστε σε επαφή με τις δυνατότητές μας, με όσα έχουμε καταφέρει μέχρι τώρα να κάνουμε. Φανταστείτε πως κάνετε ένα reality check.

Όταν νιώθετε πως είστε ανεπαρκείς, πως δεν έχετε καταφέρει όσα θα θέλατε, σταθείτε λίγο και σκεφτείτε όσα έχετε κάνει μέχρι τώρα και τα θεωρείτε εύκολα και δεδομένα.

Αρκετές φορές χρειάζεται να υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας

Έξι μικροί και γρήγοροι τρόποι

Ένας απ’τους ασφαλέστερους και πιο γρήγορους τρόπους για να ξανακερδίσει κάποιος την ισορροπία του και την ευτυχία του είναι να κοιτάζει και να φροντίζει τον εαυτό του, τις ανάγκες του και τις δουλειές του.

Έχω γράψει αρκετές φορές και πιο αναλυτικά για το τι εννοούμε όταν λέμε φροντίδα εαυτού. Το πιο σημαντικό είναι να στρέφουμε την προσοχή μας στον εαυτό μας με τρόπο ουσιαστικό. Μερικοί από τους πιο απλούς και γρήγορους τρόπους για να το καταφέρουμε αυτό είναι οι παρακάτω 👇

6 συμβουλές

Η τελειομανία είναι ασπίδα

Υπάρχει πάντα ένας φόβος ότι αν δεν συνεχίσω να κάνω τα πράγματα τέλεια, τότε θα έχω μεγάλες πιθανότητες να νιώσω ανεπιθύμητος ή πως θα με απορρίψουν.

Η σημαντική διαφορά ανάμεσα στην τελειομανία και της προσπάθειας για αριστεία είναι πως η υγιής προσπάθεια είναι αυτο εστιασμένη: Πώς μπορώ να βελτιωθώ; Η τελειομανία εστιάζεται περισσότερο στο τι θα σκεφτούν οι άλλοι.

τελειομανία

οι δαίμονές μας

deamons

Όλοι μας έχουμε σκοτεινές πλευρές, όλοι μας -άλλοι λιγότερο άλλοι περισσότερο- κάνουμε αρνητικές σκέψεις που μας βασανίζουν και μας εμποδίζουν να ζούμε τη ζωή μας με ηρεμία, ευτυχία και ελπίδα. Όταν οι δαίμονές μας έρχονται ‘σπίτι’ μας και τους δίνουμε λίγο χρόνο και χώρο γινόμαστε εμείς ιδιοκτήτες των σκιών μας. Αυτό σημαίνει πως τις έχουμε ονοματίσει, τις γνωρίζουμε, έχουμε επίγνωση πότε πυροδοτούνται και τι μπορούμε να κάνουμε για να μην νιώθουμε ανύμποροι.
Να θυμάστε πως το να είμαστε καλά είναι κάτι που μαθαίνεται.

Ανθεκτικότητα

Η φωνή στο βίντεο είναι της Lucy Hone, διευθύντριας στο Ινστιτούτο ευζωίας και ανθεκτικότητας της Νέας Ζηλανδίας.
Η δική της ανθεκτικότητα δοκιμάστηκε με τον πιο τραγικό τρόπο το 2014 όταν σε ένα τροχαίο σκοτώθηκε η δωδεκάχρονη κόρη της. Η Lucy Hone που μέχρι τότε είχε συνεργαστεί με τον αμερικανικό στρατό βρέθηκε από “ειδικός” της ευζωίας στην απέναντι όχθη. Να πενθεί. Όλη την ακαδημαϊκή εκπαίδευση που είχε την εφάρμοσε και σε εκείνη. Η Lucy θεωρεί τον εαυτό της πολύ τυχερό που σε μια τόσο δύσκολη στιγμή είχε στα χέρια της κάποια εργαλεία για να μπορέσει να επιβιώσει ψυχικά.

Λέει πως η ανθεκτικότητα δεν είναι προσωπική υπόθεση όπως πιστεύουμε οι περισσότεροι, αλλά, θέμα μιας κοινωνίας, μιας χώρας και αυτό γιατί το να μην βλέπουμε τον εαυτό μας να εκπροσωπείται στην κοινωνία είναι καταστροφικό για την ανθεκτικότητά μας. Το να αισθανόμαστε πως δεν ανήκουμε, δεν ακουγόμαστε, δεν μας βλέπουν είναι οδυνηρό και μειωτικό. Γιατί είναι σημαντικό μια χώρα να είναι ανθεκτική; Γιατί επιτρέπει στους πολίτες να έρχονται σε επαφή με τις πηγές στήριξής τους πιο γρήγορα. Μια χώρα με γρήγορα αντανακλαστικά μπορεί να στηρίξει καλύτερα τους πιο ευάλωτους ανθρώπους.

Σε ατομικό επίπεδο, τα καλά νέα είναι πως η ανθεκτικότητα είναι κάτι που μαθαίνεται. Η Lucy το αναφέρει ως “ordinary magic”. Είναι κάτι που μπορεί να μάθουν όλοι οι άνθρωποι. Εκείνη βασίστηκε σε τρεις τεχνικές.

1. Η συνειδητοποίηση, η παραδοχή πως ο πόνος και η απώλεια είναι μέρος της ζωής. Όλοι μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με δοκιμασίες και βάσανα. Αυτή η συνειδητοποίηση τη βοήθησε να μην αισθάνεται μόνη και πως δεν ανήκει.

2. Να έρθει σε επαφή, να συντονιστεί με το καλό, το θετικό. Οι άνθρωποι είμαστε καλοί να δίνουμε μεγαλύτερη σημασία στα άσχημα που μας συμβαίνουν και όχι στα καλά. Οι ανθεκτικοί άνθρωποι επιλέγουν πιο προσεκτικά που στρέφουν την προσοχή τους.

3. Να στέκεται και να ρωτάει τον εαυτό της: “αυτό που κάνω τώρα -σκέψη, συμπεριφορά- με βοηθάει; Ο τρόπος που σκεφτόμαστε, η νοηματοδότηση ενός γεγονότος ακόμα και οι εικόνες που φτιάχνουμε στο μυαλό μας θα καθορίσουν το συναίσθημά και τη συμπεριφορά μας. Το να είμαστε ανθεκτικοί σημαίνει να έχουμε επίγνωση. Επίγνωση της ευαλωτότητας μας, του πότε χρειαζόμαστε βοήθεια και να τη ζητάμε και φυσικά το υποστηρικτικό μας πλαίσιο. Στο τραύμα και στην αντιξοότητα οι άλλοι άνθρωποι, η ισχυρή κοινότητα μπορούν να μας στηρίξουν και να μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε τη δυσκολία.

μη σταματάς, μόνο προχώρα

μάγια αγγέλου

Ανεξάρτητα από το πόσο προσπαθούμε να χαρτογραφήσουμε την πορεία μας, πάντα θα εμφανίζονται μπροστά μας απροσδόκητα εμπόδια. Εμείς θα αποφασίσουμε εάν θα μείνουμε καθηλωμένοι ή θα βρούμε έναν τρόπο να συνεχίσουμε να προχωράμε.

Μικρά βήματα

thrive

Η συνήθεια είναι ένας σταθερός τρόπος σκέψης που οδηγεί σε μια αυτόματη-μαθημένη συμπεριφορά. Ο εγκέφαλός μας αρέσκεται στις συνήθειες γιατί δεν χρειάζεται να δουλεύει σκληρά. Το πιο ελπιδοφόρο είναι πως ακόμα και οι πιο μικρές αλλαγές στον τρόπο που μέχρι τώρα κάνουμε τα πράγματα μπορούν να έχουν σημαντική βελτίωση στην καθημερινότητά μας.

Αλλαγές που θέλουμε να κάνουμε πολλές φορές μας προκαλούν δέος και φόβο και αυτό γιατί σπάνια αντιλαμβανόμαστε πως ο τρόπος για να τα καταφέρουμε είναι τα μικρά, σταθερά βήματα με τα οποία δύσκολα αποτυγχάνουμε. Οι μικρές αλλαγές -ο τρόπος που μιλάω στον εαυτό μου, αυτά που διαβάζω, αυτά που ακούω, τους ανθρώπους που συναναστρέφομαι- είναι που κάνουν τη διαφορά και αλλάζουν προς το καλύτερο την καθημερινότητά μας.